Atlantis (STS125) op pad na die Hubble Teleskoop

Daar is natuurlik baie dinge wat ons nog nooit gesien het nie – die diepste plek onder die see, of die verste ster bly buite ons bereik. Met die Hubble-teleskoop trek ons die flikkerende lig van biljoene jare gelede nader aan ons eie oog, kry ons genoeg pieksels om iets waar te neem uit die vrek-ver ruimtes:  sterre en swart maalkolke in die ruimte – en dis die hele missie van STS 125, Space Shuttle Atlantis. Die bemanning (wat een vrou insluit) gaan kameras vervang, batterye omruil ens ens om seker te maak die teleskoop werk goed tot ongever jaar 2014. So kry ons dinge gesien wat ons nog nooit gesien het nie…. en loop die mens se verbeelding op ver paaie. Die lansering gebeur oor sowat 5 ure. Hou duimvas alles werk en die Shuttle maak dit suksesvol tot daar…. en weer terug!  Ons pad na die natuur loop soms deur redelik ingewikkelde en riskante tegnologie… deur gewaagde ekspedisies, soos 100 jaar gelede na die Noord- of Suidpool met seilskepe; en in 1652 na SA met sulke wankelende vlagskepies van Holland af!  In 1652 was daar seker baie wat Tafelberg toe vir die eerste keer gesien het!

Schoongezicht naby Heidelberg (Tvl)

In ‘n vreemde land is alledaagse dinge vir die besoeker vreeslik mooi of interessant, jy pluk jou kamera uit en kiek die ding…; sou mens na jou eie land kyk soos ‘n besoeker, val gewone dinge jou weer op. Hierdie fototjie is naby Meyerton en Heidelberg (Tvl) geneem. In die agtergrond is die Suikerbosrante, en daar is ‘n ou begraafplaas met grafte vanaf die 1860′s. Die ou mense het hierdie deel “Schoongezicht gedoop…. seker ook nie verniet nie. Die Suikerbosrante het teen ongeveer 1970-1971 ‘n Natuurreservaat geword, en vandag loop daar groot troppe wildebeeste, sebras, en elande waar ons Rooi Afrikaners en melkbeeste sien loop het. Dis slegs 35km van Johannesburg af….

Maar wat ek graag oor wil skryf, is dat die hele ervaring ‘n mens in ‘n nuwe verhouding bring met jou land, jou mense en jou taal. Een baie goeie rede waarom ek heeltemal gelukkig is om hier in taamlike isolasie en stilte aan ‘n blog te skryf, is juis dat dit ‘n geweldige plesier vir my is om iets in Afrikaans te kan doen; want by die werk en elders is dit maar altyd in Engels. Dit verskil tog bepaald van mens se ervarings in SA, al het ons werkomgewings in SA drasties verengels. In SA is jou sosiale verkeer as Afrikaner darem steeds in ‘n Afrikaanse leefwereld, wanneer ‘n mens in jou kultuurkring en familiekring beweeg. Hier in Doha voel mens iets soos taal- en kultuur-isolasie geweldig aan. Om dus enigsins Afrikaans te skryf, bly ‘n voorreg; en dit sou een goeie rede wees waarom ek sal aanhou blog, reken ek. Let wel: ek weet nog nie of ek ‘n aardsblogger gaan word nie. Ek wonder maar oor die hele aangeleentheid; maar dit kan duidelik een manier wees om steeds aktief in Afrikaans besig te bly met my werk, my belangstellings en met die bou van netwerke. Om hier te werk op die bloglog genaamd “klinkafrikaans” het reeds vir my begin voel as ‘n besliste voordeel, juis uit hierdie enkele perspektief gesien. Hoewel ek natuurlik graag hard wil werk om my Engelstalige werf, of skryfplek(ke), op datum te hou, terwille van die gesprek rondom sake, beroep, ens. Taal lewe eintlik net wanneer dit spontaan gebruik word. Afrikaans kan wen as mense hulle werk en gedagtes op die Net ook in Afrikaans uitdra. Daar is lesers wat gretig daarna uitsien om iets in Afrikaans te lees. Ons taal gaan beslis oor meer as rugby, braaiwors en vuil grappe; dit is ook ‘n taal met hoogsontwikkelde funksies. Juis in die wetenskappe en in die bedryf gaan dit met Afrikaans al hoe swakker. Dit gaan nodig wees om ons verhouding met ons taal ernstiger op te neem, en om dit te bly gebruik waar ons ook al kan.  [ Meinhard].

In Amsterdam naby die Byenes, Mei 08

Baie welkom in my omgewing. Dis nie soseer ‘n geselsplek as wat dit ‘n leesplek is nie. En ek eksperimenteer nog met die gedagte van ‘n blog-geskrif op die Net. ‘n Mens sal vir jouself ‘n paar doelstellings moet uitwerk. Daar is so baie plekke waar mens ure kan gaan mors deur deel te neem aan openbare debatte of kletskamers – en daarvoor is ek maar sku – hoewel ek dit al intensief gedoen het, in geval van sake waaroor ek ernstig voel. Tog hou ek van skrywe as sulks. En dit is nogal lonend om aantekeninge te maak in ‘n joernaal. Hier by wordpress, lyk dit my, kan ek skrywe sonder dat mense te opgewonde raak daaroor, trouens, ek verwag nie eintlik veel lesers nie; die meeste mense kom nie maklik via ‘n soekmasjien by hierdie blogs uit nie – iemand moet jou pertinent die skakel stuur of daarvan vertel. Hierdie is maar ‘n eerste en vinnige verwelkomingswoord. Ek dink ek sal wordpress wil gebruik vir verskillende oogmerke, rondom my werk, my beroep, bietjie oor navorsing, denke oor ‘n verskeidenheid van sake; en die deel van ervarings met lesers wanneer en waar hulle ook al opdaag. Dink net: dit sal lekker wees om iemand na jou blogwerf te verwys… sou hulle jou beter wil leer ken, of meer wil weet van wat jy dink of doen. 

Dit gaan beslis ook vir my oor die rondrol van nuwe idees. Ek vind wanneer mens oor akademiese dinge gesels, of met akademici, dat dit nogal lekker is om gedagtes met mekaar te deel en te toets. Ongelukkig kon ek in my navorsing tot dusver gans te min van netwerke gebruik maak – heeltemal tot my skade. Maar gebrek aan tyd is ‘n goeie verskoning! Neem asseblief deel aan enige van my blogs deur jou kommentaar in te tik oor enige tema/onderwerp wat hier ter sprake kom. Vir jou eie gunsteling temas sal jy miskien ‘n blog van jou eie moet begin; so klink dit my werk dit maar hier op wordpress. Dit is terloops ‘n ongelooflike vriendelike omgewing – dit is gladnie so moeilik om iets van jou eie te skep nie. Laat weet my asseblief wanneer jy dit regkry sodat ek kan kuier en lees. En hou die kategoriee in die paneel regs vd skerm dop. Daar kan mens sien watter temas aan die orde gekom het, en hoe sake ontwikkel. Kom ons hoop dit bly nie net by hierdie verwelkomingswoord van my kant af nie!! Die blog werk soos ‘n dagboek…  gedagtes word van tyd tot tyd deur die skrywer aangevul met ‘n nuwe essay of ‘n meditasie van die een of ander aard. Ek hoop jy vind dit minstens konstruktief en interessant. Ek sien baie uit daarna om van vriende te hoor wat saamlees en iets te se het; en dit hopelik goed vind.  Tot later dan, ‘n goeie reis word jou toegewens!! En ja, kommentaar is regtig welkom. Dis hoekom ek hier is. - Meinhard.